Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego (1922-1948) str.2

Na IV - "ideologicznym" Zjeździe TUR w 1929 r. I. Daszyński tak uzasadniał potrzebę założenia organizacji: "Z chwilą powstania niepodległości Polski powstała dysproporcja między przygotowaniami mas do życia obywatelskiego, a możnością należytego wykorzystania ustaw, które przyniosły pierwsze tygodnie niepodległości Polski. Dysonans ten doszedł do tragedii mordu popełnionego na pierwszym Prezydencie Rzeczypospolitej ... W tym czasie powstał TUR ... - łączyło się to z myślą, by klasa robotnicza doszła do takiego stopnia rozwoju, by mogła stawić czoła ciemnocie. Nie uprawiamy agitacji partyjnej (w TUR), strzegąc się wszystkiego, co by odwiodło naszych członków od spokojnego nabywania wiedzy"

Pierwsze zebranie organizacyjne Towarzystwa odbyło się 21 stycznia 1923 roku pod przewodnictwem senatora Bolesława Limanowskiego i posła Ignacego Daszyńskiego. Wybrano Zarząd Główny w składzie: Ignacy Daszynski, Tadeusz Szpotański, Iza Zielińska, Andrzej Strug, Ksawery Prauss, Stefan Kopciński, Stanisław Posner, Kazimierz Czapiński, Zygmunt Piotrowski, Tadeusz Reger, Tadeusz Hołówko, Zygmunt Klemensiewicz, Robert Frochlich, Maria Kelles-Krauzowa, Józef Dziuba.

Dnia 27 stycznia 1923 r. na pierwszym zebraniu Zarządu Głównego wybrane zostało prezydium w składzie: przewodniczący - poseł Ignacy Daszynski, wiceprzewodniczący - senator Stefan Kopciński, sekretarz Tadeusz Hołówko i skarbnik - poseł Zygmunt Piotrowski. Powołany został także Sekretariat Generalny TUR - sekretarzem generalnym TUR wybrany został senator Stefan Kopciński.

Dnia 20 marca 1923 r. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zatwierdziło statut Towarzystwa. Był on wzorowany na statucie Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza i jednego z duńskich uniwersytetów ludowych.

Niezwykle szybki rozwój TUR-u zaświadczył, że społeczeństwo doceniło wartość i znaczenie nowo powstałej instytucji, jej rolę w walce o równe prawa dla wszystkich obywateli i o sprawiedliwy podział dóbr duchowych.

< powrót historia TWP dalej >